بیماری های لثه

بیماری‌های لثه به 2 علت به لثه، استخوان و ریشه دندان‌ها آسیب وارد می‌کنند.

دلیل اول 

ضعف بهداشت محیط دهان شخص و در نتیجه فعال شدن و نفوذ میکروب‌ها، عامل بیماری به داخل شیار لثه و سپس تخریب و تحلیل استخوان و نهایتا لق شدن و از دست رفتن دندان یا دندان‌هاست.

دلیل دوم

ابتدا شخص با اعمال فشار زیاد فکی و عضلانی روی دندان‌ها که به آن پارافانکشن می‌گویند و می‌تواند در خواب یا بیداری اتفاق بیفتد و خود شخص متوجه فشار و سایش شدید دندان‌های خود نیست، اما این فشارها که بسیار فراتر از میزان تحمل ریشه دندان‌هاست به استخوان اطراف منتقل شده و استخوان جهت تمرکز مقاومت در بخش زیرین خود در قسمت تیغه‌های دور دندان‌ها تحلیل می‌رود و با تحلیل رفتن استخوان پایه لثه ضعیف می‌شود و لثه از ریشه دندان جدا شده و شیار عمیقی بین لثه و دندان تولید می‌شود و در این زمان میکروب‌های عامل بیماری فرصت پیدا می‌کنند که به عمق این شیارها نفوذ کرده و عفونت لثه را به‌وجود آورند.

براساس مراحل ذکر شده این بیماری در بالغین دارای 4 مرحله است. درمان در مرحله اول بیماری بدون روش جراحی امکان‌پذیر است، در مرحله دوم بیماری، بستگی به ابتدا یا انتهای این مرحله دارد. در ابتدای مرحله دوم نیز امکان درمان و پیگیری بدون روش جراحی وجود دارد. ولی در انتهای مرحله دوم و مرحله سوم بیماری، اغلب روش جراحی تنها راه درمان است که در آن بازسازی استخوان‌های از دست رفته و همین‌طور بازگرداندن بافت نرم لثه از طریق پیوند روش‌های مداوا است. معمولا در مرحله چهارم بیماری جز بازسازی استخوان جهت حفظ ابعاد استخوانی برای دندان‌ها امیدی به نگهداری وجود ندارد. لازم به ذکر است که در پاره‌ای موارد تظاهرات ظاهری لثه از قبیل تغییر رنگ و خونریزی هم رویت نمی‌شود و شخص گمان به سلامت لثه دارد.

مشاوره با متخصص پریودنتیکس یا بیماری‌های لثه که پریودنتیست نیز نامیده می‌شود، به‌خوبیمی‌تواند  از ابتلا و  پیشرفت این بیماری جلوگیری کند.

این نکته بسیار مهم است که اگر به هر دلیل دندانی از دست می‌رود، حتما شیوه‌ای به دور از آسیب به دیگر اعضای مجاور آن دندان در محیط دهان اعمال شود تا آن دندان جایگزین شود.